Górski poradnik
Gęstość mgły może być bardzo różna, a widoczność waha się zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów. Głównym niebezpieczeństwem jakie powoduje mgła, to utrudniona orientacja w terenie.
Objawy i skutki
-
Widoczność waha się zazwyczaj od 50 do 100 metrów, lecz często wynosi zaledwie kilka metrów.
-
Mgle towarzyszy wilgoć i zimno, a często uporczywa mżawka.
-
Mokre, a niekiedy oblodzone skały i trawy.
-
Utrudniona orientacja w terenie, niekiedy przy gęstej mgle całkowita niemożność ustalenia miejsca pobytu i dalszej drogi.
-
Deprymujące działanie na psychikę człowieka, wyolbrzymianie konturów skał, drzew itp.
-
Rozpraszanie światła i fal akustycznych: na terenach płaskich (hale, polany) głos rozchodzi się ze zwielokrotnioną siłą powodując złudzenie akustyczne, iż rozmawiający znajdują się bardzo blisko; odwrotnie rzecz się ma na terenach zamkniętych (las, między skałami).
-
Często na otwartym terenie (hale, polany) turyści w gęstej mgle zataczają duże koła. Błądzący zazwyczaj zataczają krąg i mniej więcej na 200 metrów marszu zbaczają około 20 metrów w lewo.
Jak sobie radzić
-
Za wszelką należy wędrować szlakiem !!!
-
W przypadku zgubienia szlaku należy wędrować tylko wyraźnymi ścieżkami, drogami gruntowymi lub leśnymi. Słabo widoczne ścieżki zwykle prowadzą "do nikąd".
-
Do określenia miejsca pobytu i kierunku dalszego marszu użyć kompasu i mapy, lub jego satelitarnego odpowiednika - odbiornika GPS. Należy pamiętać, że w bardzo gęstej mgle, lesie lub głębokim wąwozie odbiornik GPS może stać się bezużyteczny ze względu na zanik sygnału satelitarnego.
-
Wędrując w wiecęj niż kilka osób, nie dopuszczać do znacznego rozciągnięcia się grupy, ponieważ możemy wtedy liczyć na odłączenie się od grupy jednego, czy nawet kilku członków grupy. W wielu przypadkach jedynym sposobem marszu, jest chwycenie się za ręce (plecaki, kaptury) wszystkich uczestników wycieczki i marsz gęsiego, bądź zataczanie łuków od trasera (tyczki) do trasera.
-
Poszukując na otwartych przestrzeniach traserów, ścieżki lub osoby można poruszać się tyralierą, nie zapominając o trzymaniu się za ręce.












dodano: sie 6, 2010
autor:











